باسلام

بعد یه مدت طولانی برگشتم

شاید یه مدت قلم رو روی کاغذ میزاشتم ، مینوشتم و

فقط ورق های خیس رو پاره میکردم

شاید جملات و حس و حالم لایق شما عزیزان نبود

اما این روزها حرف های زیادی هستند در شان ، و در انتظار شنیدن

پس

یاعلی

مشتی گره کرده و دامانی سرشار از طعنه و تهمت و بی تفاوتی سرشار از اتمام آخرین قطرات اشک در انتظار و سرگردان حسابگر محاسباتی که هیچ گاه بر روی کاغذ نیامدند و مجال صدور حکم نگرفتند این روزها دیگر خود خیا

انفرادی شده سلول به سلول تنم خود من در خود من در خود من زندانیست انفرادی شده سلول به سلول تنم خود من در خود من در خود من زندانیست انفزادی همه شب من به خیابون میزنم خسته از حال و هوایی که به این ویرا

گاهی آنقدر دنیا برایت کوچک میشود که توی حقیر میشوی معنای عظمت

گاهی قلبت آنقدر کوچک میشود که عشقت میشود معنای عظمت

گاهی دلتنگی نیست که قلبت را می فشاردو ساز ناکوک قلبت را ضرباهنگ میزند

این حس توست که برای ظرف دلت زیادی بزرگ است

و آن گاه است که مجبوری کاسه ی دلت را بزرگ تر کنی

در آن ثانیه ها دم از غم نمیزنی و فاز غصه برنمیداری

تو قصه سرای غصه های خودت نیستی

چون میخواهی تفاوت را تعبیر کنی

سام ناموزون